Het toelaten van geluk kan ook angst voor vrijheid oproepen. Het roept de vraag ‘mag ik dit wel?’ op en het kost vaak moeite in deze grote kracht te staan. Immers is het vaak ‘eenvoudiger’ om toe te geven aan je schuldgevoel en te doen wat je altijd doet. Dat voelt comfortabeler. Een gevangenschap waar je je niet altijd bewust van bent.

Het voelt niet goed. Plezier maken. Zich gelukkig voelen. Soms gaat hij mee in de beweging van het moment. Met zijn gezin. Met zijn vrienden. De lichtheid van het bestaan overvalt hem en het voelt vreemd. Oncomfortabel. Hij mist het gewicht van de zwaarte. Een schuldgevoel zet op. Schaamte. Het klopt niet. Het voelt dreigend. Aan het werk. Nu weer serieus. En hij neemt de problemen van de wereld weer op zijn schouders.

Je bewust worden en te zijn van het schuldgevoel en uit welke binding dat ontstaat kan daarin helpend zijn. Te zijn met dat wat er is. Voor iemand die veel pijn in zijn systeem van herkomst heeft aangetroffen en van daaruit veel geeft, kan het later, als volwassene, moeilijk zijn om het geluk en/of plezier toe te laten. Het geluk aan te nemen en plezier te maken zonder (extreme) gevoelens van schuld te ervaren.

𝙂𝙚𝙡𝙪𝙠 𝙩𝙤𝙚𝙡𝙖𝙩𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙩𝙚𝙠𝙚𝙣𝙩 𝙩𝙚𝙜𝙚𝙡𝙞𝙟𝙠𝙚𝙧𝙩𝙞𝙟𝙙 𝙙𝙚 𝙨𝙘𝙝𝙪𝙡𝙙 𝙣𝙚𝙢𝙚𝙣 𝙫𝙖𝙣 𝙜𝙚𝙡𝙪𝙠𝙠𝙞𝙜 𝙯𝙞𝙟𝙣 𝙩𝙚𝙜𝙚𝙣𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙙𝙞𝙚 𝙤𝙣𝙜𝙚𝙡𝙪𝙠𝙠𝙞𝙜 𝙯𝙞𝙟𝙣.

Het kan dus zo zijn dat je je geluk niet aan kan nemen, ook al ligt het voor het grijpen. Dat je geen plezier kan maken en ervaren, ook al vallen alle dingen samen in de lichtheid van het bestaan. Het geluk laten liggen of niet van het leven genieten, voelt als onschuld. Het accepteren van geluk voelt als schuld en is als toestemmen in iets gevaarlijks. De opening zit in het dankbaar zijn voor het geluk. Voor de lichtheid van het bestaan die samen met jou valt. Starten met het herkennen wat maakt dat jij geen plezier mag/kan/wil maken. Erkennen wat maakt dat het lastig is om geluk aan te nemen. Geluk aannemen en plezier maken ter ere van degene die ongelukkig is of een leven met ongeluk heeft geleefd.

𝙃𝙚𝙩 𝙩𝙤𝙚𝙡𝙖𝙩𝙚𝙣 𝙫𝙖𝙣 𝙜𝙚𝙡𝙪𝙠 𝙠𝙖𝙣 𝙫𝙤𝙚𝙡𝙚𝙣 𝙖𝙡𝙨 𝙜𝙚𝙬𝙞𝙘𝙝𝙩.

Het gevolg van het nemen van geluk is dat ‘het persoonlijk gewicht toeneemt’. Je neemt verantwoordelijkheid voor dat wat is. Je neemt de schuld aan die onlosmakelijk verbonden is met het verdriet om het ongeluk van de ander. Daarmee word je ook volwassen. Je aanvaard de consequentie van jouw keuze om het geluk toe te laten. 

Vragen aan jezelf naar aanleiding van dit artikel:

• Kan ik plezier maken en toelaten?
• Hoe is bij mij het evenwicht tussen plezier maken en vasthouden aan problemen?
• Voel ik mij wel eens schuldig als ik plezier maak?
• Ben ik daadwerkelijk in staat geluk aan te nemen?

Oefening

Pak met beide handen een zware steen of een zwaar object. Voel het gewicht van geluk en succes in de zware steen of het zware object. Besluit (voel) of je op dit moment het geluk en succes werkelijk, inclusief de bijhorende schuld, wil dragen.

—————————————————————————————————————————————————-

Artikelen direct in je mailbox ontvangen? Dat kan. Schrijf je hier vrijblijvend in. 

—————————————————————————————————————————————————-

Bronnen

De kunst van het ongelukkig zijn | Dirk de Wachter

De kunst van het geluk | Dalai Lama

Vonken van verlangen | Wibe Veenbaas en Joke Goudswaard

Passe-Partout | Wibe Veenbaas, Morte Hjort, Mirjam Broekhuizen en Mirjam Dirkx